Program Prezydencji Greckiej w zakresie ochrony środowiska, energii i zmian klimatu prezydencja



Wizyta Gianisa Maniatisa, greckiego ministra środowiska, energii i zmian klimatu – priorytety prezydencji greckiej w zakresie polityki energetycznej i zmian klimatu

G. MANIATISA: Ramy polityki klimatycznej i energetycznej 2030 dyskutowane będą podczas szczytu energetycznego w marcu 2014. Pomoże to skupić się na najważniejszych celach polityki klimatycznej oraz pomoże zmniejszyć niepewność inwestorów, a także zwiększy atrakcyjność UE. Dostarczenie tanich produktów energetycznych jest najważniejsze zarówno dla obiorców jak i przemysłu. Konkurencyjność europejskiej gospodarki jest jednym z priorytetów i wyzwań, przed którymi staniemy przed marcowym szczytem Rady. Ceny energii muszą zostać zmniejszone, należy jednak zastanowić się jak to osiągnąć, ma to, bowiem zasadnicze znaczenie dla europejskiej konkurencyjności. Należy nakreślić odpowiedni krajobraz energetyczny dla państw UE. Gaz łupkowy przynosi ogromną zmianę, węgiel dalej jest w miksie energetycznym, potrzebne są interkonektory między sieciami. Przeszkody regulacyjne i administracyjne muszą zostać zniesione, żeby przemysł się rozwijał i aby zachować miejsca pracy w UE. Wysiłek czyniony musi być wspólnie  ze społeczeństwem, ubóstwo energetyczne jest ogromnym problemem. Nasza polityka musi być logiczna i racjonalna. Należy zwrócić uwagę na społeczeństwo. Tworzenie jednolitego rynku ma być zakończone w tym roku. Konieczne jest ujednolicenie zasad, pomóc regionom  i wyspom energetycznym, a także zniwelowanie różnic pomiędzy państwami członkowskimi.

R. JORDAN: konkurencyjność zależy od polityki energetycznej, środowiskowej  i klimatycznej.

N. TZAVELA : czy odbędzie się debata na temat importu gazu i ropy z USA na szczycie lub na poziomie Rady.

E. HERCZOG : ceny energii wciąż rosną i to nie przez koszty produkcji, lecz przez wysokie podatki wprowadzane przez państwa członkowskie. Jest to jedna z najważniejszych kwestii, którą należy się zająć.

V. Prodi: ETS i nadchodzące porozumienie, które ma być zawarte w 2015 r w Paryżu  nie będzie możliwe do osiągnięcie, jeśli nie będzie odpowiedniej odpowiedzi politycznej  na program Bali i różną odpowiedzialność, którą on proponuje.

K. van BREMPT: prace nad ramową polityką klimatyczną i energetyczną do 2030 prowadzone są w ciężkim okresie, gdy zmienia się skład PE. Dokument ten nie może zapomnieć o konkurencyjności. Również kwestia gazu łupkowego, który z pewnością pojawi się, jako część miksu energetycznego, musi zostać rozwiązana przepisami, które gwarantować będą bezpieczeństwo jego wydobycia.

R. HELMER: Żyjemy w XXI w i nie ma żadnego nowego ocieplenia klimatu. Mitygacja wymaga ogromnego nakładu finansowego służącego do zapobieżenia czegoś w tak dalekiej perspektywie, której żadne przewidywania nie są w stanie określić. W tej chwili jest 12000 elektrowni węglowych w budowie i cokolwiek UE by nie zrobiła, nie da się zredukować emisji CO2. W UE tworzymy masakrę przemysłu windując ceny energii.

G. MANIATIS – podsumowanie: Zadaniem ministra jest znajdywanie rozwiązań wspólnie  z przedstawicielami innych państw członkowskich. Niezbędne jest osiąganie kompromisu, aby zapobiec dalszym zmianom klimatu, zachowując przy tym odpowiednie ceny energii.  W polityce klimatycznej i energetycznej jest kilka nakładających się na siebie celów tym trudniejsze jest, więc zadanie ich osiągnięcia. Jest jednak miejsce na wspólne działania,  które pomogą zredukować wpływ zmian klimatu, pozostać poniżej celu 2 stopni C,  przy zachowaniu niskich cen energii dla odbiorców domowych. Jeśli chodzi o ramy polityki na rok 2030, jest to konieczne, aby Unia pozostała liderem w dziedzinie polityki klimatu  i energii. Co do regionu kaspijskiego, to jest on bardzo obiecującym źródłem dostaw gazu  do UE. Państwa członkowskie musza wdrażać III pakiet energetyczny, nie ma, więc miejsca na opóźnienia. Jednym z zaniedbanych czynników w debacie nt. polityki energetycznej to efektywność energetyczna i oszczędność energii, które wciąż jest niedoceniana w UE, zwłaszcza, jeśli chodzi o koszty dla odbiorców domowych.  Gaz łupkowy jest nową technologią, w USA przyniosła wielkie zyski, jednak w UE są inne warunki, które należy brać pod uwagę.